Σάββατο 6 Απριλίου 2013
Η αντιπαγανιστική νομοθεσία της Ρώμης στην πράξη
Της Béatrice Caseau, καθηγήτριας της Βυζαντινής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Paris IV-Sorbonne:
“The Fate of Rural Temples in Late Antiquity and the Christianisation of the Countryside” στο Late Antiquity Archaeology, 2, Recent Research on the Late Antique Countryside, edited by William Bowden, Luke Lavan and Carlos Machado, Brill
Επιλογή αποσπασμάτων: Γιάννης Τ.
Ακόμα και Δυτικοί ιστορικοί, έχουν πλέον συνειδητοποιήσει την ιστορική πλάνη που έχει επικρατήσει τους τελευταίους αιώνες, λόγω της αντιεκκλησιαστικής υστερίας των Διαφωτιστών. Όλα τα στοιχεία, και όλα τα συμπεράσματα δείχνουν ότι οι καταστροφές ναών και αρχαίας τέχνης ουδέποτε έλαβε χώρα, (τουλάχιστον όχι στο επίπεδο που διαφημίζουν αντιεκκλησιαστικές αλλά και παραφουσκωμένες εκκλησιαστικές πηγές). Τα ακόλουθα αποσπάσματα από το βιβλίο της Béatrice Caseau, είναι χαρακτηριστικά της αληθινής διάστασης του θέματος, ότι ουδέποτε η Ρωμαϊκή νομοθεσία κατά της ειδωλολατρείας εφαρμόσθηκε, και ότι οι Ειδωλολάτρες ήταν ελεύθεροι πάντοτε να λατρεύουν τα ξόανά τους ανεμπόδιστα, για όσο άντεξε στο φως της αλήθειας του Χριστού, η πλανεμένη τους ειδωλολατρεία, πριν σβήσει μόνη της.
«Η τύχη των αγροτικών ναών ποίκιλε στον 4ο αι. και εξαρτιόταν από το νομικό καθεστώς τους, το βαθμό εκχριστιανισμού των τριγύρω πληθυσμών και ειδικότερα από τον θρησκευτικό προσανατολισμό των ιδιοκτητών της γης» (σ. 111)
«Απαιτείται προσοχή όταν χρησιμοποιούνται οι χριστιανικές πηγές, ειδικά αυτές για τον παγανισμό. Στους βίους αγίων, η τάση είναι συχνά να δίνεται έμφαση στη νίκη του αγίου επί της ειδωλολατρικής αντίστασης» (σ. 112).
«Το κλείσιμο των ναών, από τον Θεοδόσιο Α’, έπεται του τέλους των δημόσιων εισφορών για ιερά. Πολύ πριν κάθε είδους θυσία απαγορευτεί, η παγανιστική λατρεία είχε εξελιχθεί από δημόσια σε ιδιωτική» (σ. 114).
«Οι παγανιστές μπορούσαν ακόμη να προσφέρουν κρυφές θυσίες πολύ μετά το επίσημο κλείσιμο των ναών που ανήκαν στις πόλεις. Ακόμη και η κατασκευή ή επισκευή ιδιωτικών ναών συνεχίστηκε μετά τους θεοδοσιανούς νόμους οι οποίοι διέταζαν το κλείσιμό τους. Δεν πρέπει να θεωρείται εκπληκτικό ότι αυτοί οι νόμοι εφαρμόστηκαν μόνο μερικώς. Αν και οι αυτοκράτορες προσπάθησαν να εξαφανίσουν κάθε είδους θυσία, δημόσια και ιδιωτική, και διέταξαν την καταστροφή όλων των αγροτικών ναών, είχαν λιγοστά μέσα να ελέγξουν τι συνέβαινε στα ιδιωτικά σπίτια και τις περιουσίες. Όσο οι τοπικοί πατρόνες παρέμεναν Εθνικοί, οι γιορτές τω Εθνικών μπορούσαν να λαμβάνουν χώρα. (…) Η ενισχυμένη δύναμη των μεγάλων γαιοκτημόνων κατά την Ύστερη Αρχαιότητα είχε επίσης συνέπειες σε θρησκευτικά ζητήματα. Αν αποφάσιζαν να αφήσουν τα Εθνικά ιερά ανοικτά ή αν χρηματοδοτούσαν για Εθνικά συμπόσια, ακόμη και τα αυτοκρατορικά έδικτα δεν μπορούσαν να αλλάξουν την απόφασή τους. Γενικά, ό,τι γινόταν στα χωριά ήταν πέρα από τον αυτοκρατορικό έλεγχο» (σ. 114-115).
«Ήδη τον 3ο αι. ορισμένοι αιγυπτιακοί ναοί κατακυριεύτηκαν για οικιστικές κατασκευές ή μετατράπηκαν σε κοσμικά κτήρια για τον στρατό. Πολλοί ναοί είχαν αφεθεί να καταρρεύσουν προτού αυτή η εκκοσμίκευση συμβεί. Ο ναός στο Λούξορ, για παράδειγμα, είχε εγκαταλειφθεί πριν οι Ρωμαίοι αποφασίσουν να τον επαναχρησιμοποιήσουν για τον στρατό» (σ. 117).
«Ο Μιθραϊσμός ήταν ακόμη δημοφιλής τον 4ο αι, αλλά η ακμή του είχε περάσει. (…) Πολλά από τα μιθραία στην Γαλατία, Γερμανία και την Βρετανία είχαν ήδη εγκαταλειφθεί ως το τέλος του 3ου αι. Μερικά είχαν «ξηλωθεί» και οι λίθοι τους είχαν χρησιμοποιηθεί για βιαστικές επιδιορθώσεις των οχυρών. Οι Χριστιανοί δεν ήταν υπεύθυνοι για τέτοιες καταστροφές» (σ. 117).
«Η λέξη καταστροφή [αρχαίων ναών, σε χριστιανικά κείμενα] μπορεί να περιλαμβάνει απλές συμβολικές χειρονομίες όπως το γκρέμισμα ενός αγάλματος από το βάθρο του ως και την πλήρη καταστροφή του κτηρίου» (σ. 120).
«Οι ναοί γενικά και τα αρχαία μαυσωλεία ειδικότερα, έγιναν στόχος των αδίσταχτων αρχόντων οι οποίοι χρειάζονταν λίθους για τα κατασκευαστικά σχέδιά τους. Είναι φανερό ότι μέχρι το τέλος του 4ου αι., οι αγροτικοί ναοί που ήταν όχι μακριά από τις πόλεις λεηλατήθηκαν για να κτιστούν κοσμικά μνημεία παρά εκκλησίες. Οι κυβερνήτες και οι άρχοντες των πόλεων είχαν βρει μια πολύ βολική πηγή έτοιμου και καλλιτεχνημένου οικοδομικού υλικού. Είχαν την απαραίτητη εργατική δύναμη για να πετύχουν την προσεχτική διάλυση του κτηρίου, αφήνοντας τα αρχιτεκτονικά του μέλη διαθέσιμα για επαναχρησιμοποίηση. Αντίθετα από ό,τι ο Λιβάνιος δηλώνει, οι μοναχοί δεν ήταν ούτε οι κύριοι καταστροφείς των ναών ούτε οι πιο αποτελεσματικοί, καθώς ήταν περιορισμένοι στα ρόπαλα και τα σιδερένια εργαλεία και ενίοτε στα χέρια και τα πόδια τους, ως εργαλεία. Οι κυβερνήτες ήταν πολύ πιο εξοπλισμένοι για το δύσκολο καθήκον της καταστροφής καλοχτισμένων ναών, το οποίο απαιτούσε πολύ περισσότερο από ρόπαλα» (σ. 129-130).
«Η καταστροφή των ναών ήταν μια δαπανηρή διαδικασία, η οποία απαιτούσε ανθρώπινο δυναμικό και συνεπώς οι μόνοι ναοί που ισοπεδώθηκαν τελείως ήταν εκείνοι με τους οποίους ασχολήθηκε ο στρατός. Η μεγάλη πλειοψηφία των ναών πιθανόν αφέθηκε να καταρρεύσει» (σ. 136).
«Το καθήκον για την εκκαθάριση της υπαίθρου [από τα είδωλα] αφηνόταν στους γαιοκτήμονες, οι οποίοι δεν ήταν πάντα πρόθυμοι να οχλήσουν τη ζωή των χωρικών ή να πληρώνουν για τέτοια έξοδα» (σ. 136).
«Τον καιρό του Γρηγορίου του Μεγάλου, Πάπα από το 590 ως το 604, μερικοί χριστιανοί γαιοκτήμονες, που ήταν είτε αδιάφοροι για την θρησκεία των χωρικών που δούλευαν στις περιουσίες τους είτε απρόθυμοι να τους αναστατώσουν, εν γνώσει τους επέτρεπαν τη συνέχεια των απαγορευμένων πρακτικών, όπως οι θυσίες. Τα γράμματα του Γρηγόριου παρέχουν παραδείγματα τόσο στη Σικελία όσο και στη Σαρδηνία. Ο εκχριστιανισμός απαιτούσε την συγκατάθεση του τοπικού πληθυσμού και ήταν μια αμφίδρομη διαδικασία: ένας κώδικας συμπεριφοράς και πίστης προσφερόταν από τον κλήρο ή τις κοσμικές ελίτ, και υιοθετείτο με τροποποιήσεις από τις τοπικές κοινότητες» (σ. 137).
Δευτέρα 1 Απριλίου 2013
Πώς θα καταλάβω αν ένα παιδί πάσχει από το Σύνδρομο Διάσπασης Προσοχής;
Τι είναι το σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής και η υπερκινητικότητα και πως θα καταλάβουμε ότι το παιδί μας είναι υπερκινητικό, ή πάσχει από αυτό το σύνδρομο;
Όπως γράφουν οι ειδικοί στο iatropedia η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητα (ΔΕΠ-Υ), γνωστή και ως AttentionDeficitHyperactivityDisorder (AD/HD), αποτελεί ένα συχνό πρόβλημα που αναγνωρίζεται κατά τη σχολική ηλικία κι έχει να κάνει με δυσκολίες στη μάθηση και στη συμπεριφορά.
Διαβάστε ποια είναι τα σημάδια που πρέπει να μας υποψιάσουν!
- Παίζει συχνά και νευρικά τα χέρια και τα πόδια του ή κάνει συνεχή ανακαθίσματα και συστροφές στο κάθισμά του/της.
- Έχει δυσκολία στο να παραμείνει ήσυχος/η στο κάθισμά του/της όταν είναι απαραίτητο.
- Διασπάται εύκολα η προσοχή του από εξωτερικά ερεθίσματα.
- Έχει δυσκολία στο να περιμένει τη σειρά του σε παιχνίδια ή σε ομαδικές δραστηριότητες.
- Δυσκολεύεται να ακολουθήσει οδηγίες τρίτων.
- Δυσκολεύεται να διατηρήσει εστιασμένη την προσοχή του σε ασχολίες ή παιχνίδια.
- Μεταπηδά συχνά από μια ανολοκλήρωτη δραστηριότητα σε μιαν άλλη.
- Έχει δυσκολία στο να παίξει ήρεμα και αθόρυβα.
- Εμφανίζει συχνά ακατάσχετη λογοδιάρροια.
- Διακόπτει συχνά ή κάνει απρόσκλητες παρεμβάσεις όταν μιλούν άλλοι.
- Συχνά δείχνει να μην ακούει αυτά που του λένε.
- Χάνει συχνά πράγματα που είναι απαραίτητα για σχολικές ή οικιακές δραστηριότητες.
- Εμπλέκεται συχνά σε ριψοκίνδυνες δραστηριότητες χωρίς να λάβει υπόψη τις πιθανές συνέπειες.
cleverclass.gr
Link : http://xenesglosses.eu/2013/03/pos-tha-katalabo-an-ena-paidi-pasxei-apo/#ixzz2PEJmyj55
Είκοσι κόλπα για εκπαιδευτικούς για να μάθει καλύτερα το παιδί με Δυσλεξία & Μαθησιακές Δυσκολίες.
Ένα πολύ συνηθισμένο παράπονο των γονιών που θέλουν να εκφράσουν την άρνηση του παιδιού τους να διαβάσει.
Όταν καλείσαι να διδάξεις ένα παιδί με Δυσλεξία/ειδικές μαθησιακές δυσκολίες πρέπει να γίνεσαι δημιουργικός. Πολλές φορές απαιτούνται ενισχυμένες δεξιότητες. Χρειάζεται υπομονή, επιμονή και αρκετός αυτοσχεδιασμός. Ως θεραπευτής και ειδικός παιδαγωγός πρέπει να βρίσκεσαι σε ετοιμότητα για να αντιμετωπίσεις αποτελεσματικά την έλλειψη ενδιαφέροντος και την άρνηση του παιδιού με μαθησιακές δυσκολίες που είναι ήδη επιβαρυμένο απο ένα σύστημα εκπαίδευσης που δεν του ταιριάζει.
20 βασικά “κόλπα”που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι εκπαιδευτικοί και θεραπευτές στη παρέμβαση αλλά και οι γονείς κατά την διάρκεια της καθημερινής μελέτης είναι:
- Χρησιμοποιήστε έντονους μαρκαδόρους υπογράμμισης για να τονίσετε κάτι σε ένα κείμενο ή για να “περάσει απο πάνω” τις καταλήξεις που έχει κάνει ορθογραφικά λάθος.
- Δώστε στο παιδί την ευκαιρία να γράψει το ίδιο και με άλλα γραφικά μέσα εκτός απο το μολύβι πχ. στυλό, μαρκαδοράκι
- Δώστε του την ευκαιρία να επιλέγει πχ. Ποια άσκηση θέλει πρώτα και ποια δεύτερη, το χρώμα που θα χρησιμοποιήσετε κτλ.
- Κάντε διαλείμματα με ασκήσεις που ενισχύουν το παιδί και σε άλλους τομείς που επίσης αντιμετωπίζει δυσκολίες πχ. λαβύρινθους, εικόνες να βρει διαφορές, να αντιγράψει μοτίβα κα. Αυτό θα βοηθήσει το παιδί να ξεκουραστεί και να εξασκηθεί στον χωρικό προσανατολισμό, οπτική διάκριση, αλληλουχία.
- Χρησιμοποιείστε σταυρόλεξα.
- Διδάξτε του πως χρησιμοποιούμε ένα λεξικό και εντάξτε στο μάθημα σας την συνήθεια να ψάχνει και να βρίσκει μόνο του την ορθογραφία ορισμένων λέξεων.
- Καλό είναι οι προφορικές και οι γραπτές ασκήσεις να εναλλάσσονται μεταξύ τους.
- Προετοιμάστε το παιδί απο την αρχή της συνάντησης ή της καθημερινής μελέτης Τι θα κάνετε, Πόσες ασκήσεις και Τι περιμένετε απο αυτό. Τονίστε ότι θα βοηθήσετε σε ότι δυσκολεύεται.
- Για τις μαθηματικές έννοιες και τους μηχανισμούς των τεσσάρων πράξεων σχεδιάστε σε μεγάλα Α4 χαρτιά.
- Αναρτήστε στο τοίχο του δωματίου του αυτά που θα θέλατε να θυμάται πχ. κανόνες γραμματικής και εργαλεία πχ. ημερολόγιο, χάρτη.
- Εμπλουτίστε με ασκήσεις πολυαισθητηριακές πχ. Να ακολουθήσει τα γράμματα που θα σχηματίσετε στην άμμο, γυαλόχαρτο κα.
- Δεν διορθώνουμε όλα τα λάθη στο γραπτό του παιδιού γιατί είναι μια αγχωτική διαδικασία για το παιδί που νιώθει ότι τα κάνει “όλα λάθος”. Επιλέγουμε ποια κρίνονται πιο σημαντικά τη δεδομένη στιγμή.
- Δεν ζητάμε να απομνημονεύσει ακολουθίες γεγονότων, ημερομηνίες, ονόματα κτλ. Διαλέγουμε πάλι τα σημαντικότερα.
- Εφευρίσκουμε και του διδάσκουμε “τρικ” απομνημόνευσης πχ. η λέξη αυτοκρατορία θυμίζει τη λέξη “κρατάω”.
- Σημαντικός κανόνας είναι πριν τελειώσει η συνάντηση ενός προγράμματος ή στη καθημερινή μελέτη η τελευταία άσκηση να είναι εύκολη για το παιδί. Η τελική εντύπωση για τις ικανότητες του είναι σημαντική.
- Χρησιμοποιείστε την τεχνολογία για να εμπλουτίσετε το περιεχόμενο και την διαδραστικότητα των ασκήσεων. Βάλτε το παιδί να πληκτρολογήσει, να αναγνώσει μέσα απο υπολογιστή.
- Κόψτε εικόνες απο περιοδικά για να τις χρησιμοποιήσετε.
- Παραμύθια, νεανική λογοτεχνία, κόμικ και μυθολογία μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως ενδεικτικά κείμενα για να δουλέψετε.
- Μάθετε ποια είναι τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα του κάθε παιδιού και εκμεταλλευτείτε τα για να κάνετε πιο ελκυστικές τις ασκήσεις. Για παράδειγμα: Στον Π αρέσουν πολύ οι δράκοι και φροντίζω πολύ συχνά να έχω στο τέλος της συνεδρίας μια ζωγραφιά με δράκο ή αυτοκόλλητα με δράκους.
- Χρησιμοποιείστε τρισδιάστατα πλαστικά γράμματα για να δουλέψετε λέξεις και συλλαβές. Θα βοηθήσει ταυτόχρονα και στην αντίληψη της μορφής των γραμμάτων μέσα απο την αφή.
Απευθύνεται: Σε παιδιά με Δυσλεξία και μαθησιακές δυσκολίες για να γίνεται το μάθημα περισσότερο διαδραστικό και αποτελεσματικό. Είναι τρόποι που μπορούν να χρησιμοποιηθούν απο γονείς, εκπαιδευτικούς και θεραπευτές.
Άσπα Μητρακάκη
Ειδική Παιδαγωγός – Κοινωνική Ανθρωπολόγος
ειδικευμένη στην αντιμετώπιση μαθησιακών δυσκολίων/δυσλεξίας
email: amitrakaki@gmail.com
http://dyslexiaathome.blogspot.com
Link : http://xenesglosses.eu/2012/06/eikosi-kolpa-gia-ekpaideutikous-gia-n/#ixzz2PEJ4EV1L
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)