Τρίτη 30 Απριλίου 2013
Τετάρτη 17 Απριλίου 2013
Στον Μεγάλο Κανόνα
Είδαμε κατά τις προηγούμενες ημέρες πόσο ορθά μελετημένα με θεοσεβή σοφία οι Πατέρες εθέσπισαν τις εορτές προς παραδειγματισμόν και παράκληση μας: Είδαμε τον θρίαμβο της ορθοδοξίας, τα πρότυπα της πίστης και του αγώνα, εκατανύχθημεν στα Απόδειπνα και τις Προηγιασμένες, λάβαμε παρηγοριά και ενίσχυση από τον Σταυρό, ίσως ανεβήκαμε και εμείς έστω και στα ρείθρα της αγιασμένης κλίμακας των αρετών. Οπωσδήποτε πήραμε κάποιες δεσμεύσεις και κάναμε πνευματική ανανέωση συμβολαίου με τον αγιασμό μας. Τώρα λοιπόν είναι η ώρα και η στιγμή να εκτονώσουμε όλο αυτό το συναίσθημα την δύναμη της μετανοίας, της μεταστροφής, της ειλικρινούς κατάνυξης, λίγο πριν απ'το τέλος, λίγο πριν συμπορευθούμε στον Γολγοθά και την Γεθσημανή της συντριβής, λίγο πριν την χαρά της Ανάστασης. Είναι η ημέρα πού ψάλλεται ο αδαμιαίος θρήνος ο Μεγάλος Κανόνας.
Μεγάλος Κανόνας λέγεται γιατί είναι πλατύς σε μέγεθος αλλά και βαθύς σε νοήματα. Ποιητής αυτού του θεσπέσιου έργου είναι ο άγιος Ανδρέας Κρήτης. Ο άγιος αυτός τοποθετεί τον εαυτό του στο τέλος της ηλικίας της ζωής του, παίρνει ως κανόνα, χάρακα τον βίο και τα έργα των αγίων προσώπων αλλά και των αμαρτωλών της Παλαιάς κυρίως αλλά και της Καινής Διαθήκης. Βλέπει λοιπόν εν πνεύματι κατανύξεως και ταπεινώσεως, πώς μιμήθηκε όλα τα κακά έργα και την ανομία των αμαρτωλών, αλλά δεν εζήλωσε, την πίστη και την άσκηση των αγίων. Με πνεύμα και καρδιά συντετριμμένη αναρωτάται από ποιό έργο ανομίας ή αμελείας του, πρέπει να αρχίσει να θρηνεί και για ποιές αρετές πού δεν κατόρθωσε είναι υπόλογος. Αναγνωρίζει ταπεινά τον εαυτό του ως αυτείδωλο. Έκαμε το εγώ του και το σαρκικό θέλημα του είδωλο και θεό γι'αυτό και αυτομέμφεται και αυτοκατηγορείται. Γυμνός και τετραχηλισμένος στέκεται εμπρός σε Αυτόν πού ετάζει επιθυμίες και λογισμούς και απόκρυφες πράξεις. Επικαλείται το έλεος του Θεού πού φάνηκε στοργικός ως Καλός Σαμαρείτης, ως θαυματουργός ιατρός ψυχών και σωμάτων και μάλιστα ως εσταυρωμένος Αμνός πού λυτρώνει τον άνθρωπο. Δεν απελπίζεται σε αυτή την άβυσσο αυτομεμψίας αλλά ελπίζει στο έλεος του Θεού πού είναι μεγάλο και ανεξάντλητο, ώστε να τον ελεήσει τώρα στα έσχατα, πριν χάσει για πάντα την ευκαιρία.
Αυτό το κλίμα συντριβής, ταπείνωσης και μετανοίας έρχεται να ζωγραφίσει και να ενισχύσει ένα άλλο θαυμάσιο τροπάριο, ποίημα του αγίου διακόνου Ρωμανού, πού απευθύνεται στην ψυχή και την προσκαλεί σε εγρήγορση και μετάνοια: Ψυχή μου, ψυχή μου , ανάστα τί καθεύδεις; Το τέλος εγγίζει και μέλλεις θορυβείσθαι. Καλεί την ψυχή του να γρηγορήσει πνευματικά και να μην την κερδίσει ο ύπνος του θανάτου της αμαρτίας. Το τέλος και ο Κριτής είναι κοντά , εγγίζει. Οφείλει να ξυπνήσει από τον βαρύ λήθαργο για να την λυπηθεί ο αιώνιος Κριτής πού είναι πανταχού παρών και τα πάντα πληρών.
Ένα άλλο στοιχείο του Μεγάλου Κανόνος είναι η αναφορά στο πρόσωπο της αγίας Μαρίας της Αιγυπτίας, της οποίας κανόνας συμψάλλεται σήμερα και η μνήμη τοποθετείται στην Κυριακή πού θα έλθει. Η αγία Μαρία , όπως ήδη γνωρίζουμε δεν ήταν μόνο αμαρτωλή, αλλά παρέσυρε και άλλους στην αμαρτία. Όλη της η ύπαρξη είχε μεταστραφεί στον δαιμονισμό της πορνείας, ώστε να ζεί μόνο για αυτή την αμαρτία. Και όμως η θαυματουργική δύναμη του Σταυρού την ξύπνησε από τον λήθαργο. Βίασε, πίεσε , ενέκρωσε τον ίδιο τον εαυτό της 47 χρόνια μέσα στην έρημο, μονάχη, στο καμίνι της μετανοίας, πού καθαρίζει το χρυσό από τα 'αχρηστα μέταλλα και τον παριστάνει καθαρό και απαστράπτοντα. Αν λοιπόν μια τέτοια γυναίκα με την μετάνοια έφτασε στο ύψος των Αγγέλων, άρα η απελπισία είναι αμαρτία και ανοησία. Ο καθένας μας δύναται βιάζοντας και σταυρώνοντας τον εαυτό του να απαλλαγεί από την συνήθεια και να σωθεί, έστω και αν έφτασε στον έσχατο βαθμό ευτελισμού και αποκτήνωσης. Στύλος πύρινος προς μίμηση είναι αυτή η αγία πού μας προσκαλεί σε μετάνοια.
Εξετάζοντας, λοιπόν αδελφοί μου , όλα τα παραπάνω καλούμαστε να πάρουμε την μεγάλη απόφαση. Ο Χριστός μας καλεί τώρα στην εσχατιά της νηστείας, όχι απλά να βιώσουμε και να δούμε, αλλά να συσταυρωθούμε και να συναναστηθούμε με αυτόν κατά το τροπάριο της Μεγάλης Δευτέρας. Το Πάσχα είναι ένα πέρασμα σε άλλη ποιότητα ζωής, μία κρίση του ίδιου του εαυτού μας. Πολλοί από μας έχουν προσέλθει ήδη στο μυστήριο της εξομολόγησης και νιώθουν τακτοποιημένοι. Γνωρίζουν όμως οι ίδιοι αν φέρουν μέσα τους δείγματα αλλαγής και πνεύμα μετανοίας; Είναι εντάξει με την συνείδηση τους; Ομοιάζουν στον καινούριο εν Χριστώ άνθρωπο; Ας εξετάσει ο καθένας μας τον εαυτό του και ας τον ελέγχξει και ας ζητήσει από τον Θεό με πνεύμα γνήσιας και όχι εξωτερικής μετάνοιας να τον ελεήσει. Άλλοι πάλι δεν προσήλθαν στην εξομολόγηση, είτε από φόβο ή αδιαφορία ή από άγνοια. Ας μην αμελήσουν και ας μην απελπίζονται,. Φιλότιμος γαρ ο Κύριος, αναπαύει τον της πρώτης ώρας καθώς και τον της εσχάτης.
Ας προσέλθουμε όλοι στο λουτρό των δακρύων , στο δρόμο της μετάνοιας, αδελφοί. Η Εκκλησία μας μάς καλεί να κερδήσουμε το μεγάλο στοίχημα: την εν Χριστώ ανακαίνιση μας. Μπορούμε και δυνάμεθα. Και τότε αξίως ας προσέλθουμε στο δεσποτικό δείπνο κεκαθαρμέναις διανοίαις την αγία νύχτα της αναστάσεως.
Καλή ανάσταση
Μεγάλος Κανόνας λέγεται γιατί είναι πλατύς σε μέγεθος αλλά και βαθύς σε νοήματα. Ποιητής αυτού του θεσπέσιου έργου είναι ο άγιος Ανδρέας Κρήτης. Ο άγιος αυτός τοποθετεί τον εαυτό του στο τέλος της ηλικίας της ζωής του, παίρνει ως κανόνα, χάρακα τον βίο και τα έργα των αγίων προσώπων αλλά και των αμαρτωλών της Παλαιάς κυρίως αλλά και της Καινής Διαθήκης. Βλέπει λοιπόν εν πνεύματι κατανύξεως και ταπεινώσεως, πώς μιμήθηκε όλα τα κακά έργα και την ανομία των αμαρτωλών, αλλά δεν εζήλωσε, την πίστη και την άσκηση των αγίων. Με πνεύμα και καρδιά συντετριμμένη αναρωτάται από ποιό έργο ανομίας ή αμελείας του, πρέπει να αρχίσει να θρηνεί και για ποιές αρετές πού δεν κατόρθωσε είναι υπόλογος. Αναγνωρίζει ταπεινά τον εαυτό του ως αυτείδωλο. Έκαμε το εγώ του και το σαρκικό θέλημα του είδωλο και θεό γι'αυτό και αυτομέμφεται και αυτοκατηγορείται. Γυμνός και τετραχηλισμένος στέκεται εμπρός σε Αυτόν πού ετάζει επιθυμίες και λογισμούς και απόκρυφες πράξεις. Επικαλείται το έλεος του Θεού πού φάνηκε στοργικός ως Καλός Σαμαρείτης, ως θαυματουργός ιατρός ψυχών και σωμάτων και μάλιστα ως εσταυρωμένος Αμνός πού λυτρώνει τον άνθρωπο. Δεν απελπίζεται σε αυτή την άβυσσο αυτομεμψίας αλλά ελπίζει στο έλεος του Θεού πού είναι μεγάλο και ανεξάντλητο, ώστε να τον ελεήσει τώρα στα έσχατα, πριν χάσει για πάντα την ευκαιρία.
Αυτό το κλίμα συντριβής, ταπείνωσης και μετανοίας έρχεται να ζωγραφίσει και να ενισχύσει ένα άλλο θαυμάσιο τροπάριο, ποίημα του αγίου διακόνου Ρωμανού, πού απευθύνεται στην ψυχή και την προσκαλεί σε εγρήγορση και μετάνοια: Ψυχή μου, ψυχή μου , ανάστα τί καθεύδεις; Το τέλος εγγίζει και μέλλεις θορυβείσθαι. Καλεί την ψυχή του να γρηγορήσει πνευματικά και να μην την κερδίσει ο ύπνος του θανάτου της αμαρτίας. Το τέλος και ο Κριτής είναι κοντά , εγγίζει. Οφείλει να ξυπνήσει από τον βαρύ λήθαργο για να την λυπηθεί ο αιώνιος Κριτής πού είναι πανταχού παρών και τα πάντα πληρών.
Ένα άλλο στοιχείο του Μεγάλου Κανόνος είναι η αναφορά στο πρόσωπο της αγίας Μαρίας της Αιγυπτίας, της οποίας κανόνας συμψάλλεται σήμερα και η μνήμη τοποθετείται στην Κυριακή πού θα έλθει. Η αγία Μαρία , όπως ήδη γνωρίζουμε δεν ήταν μόνο αμαρτωλή, αλλά παρέσυρε και άλλους στην αμαρτία. Όλη της η ύπαρξη είχε μεταστραφεί στον δαιμονισμό της πορνείας, ώστε να ζεί μόνο για αυτή την αμαρτία. Και όμως η θαυματουργική δύναμη του Σταυρού την ξύπνησε από τον λήθαργο. Βίασε, πίεσε , ενέκρωσε τον ίδιο τον εαυτό της 47 χρόνια μέσα στην έρημο, μονάχη, στο καμίνι της μετανοίας, πού καθαρίζει το χρυσό από τα 'αχρηστα μέταλλα και τον παριστάνει καθαρό και απαστράπτοντα. Αν λοιπόν μια τέτοια γυναίκα με την μετάνοια έφτασε στο ύψος των Αγγέλων, άρα η απελπισία είναι αμαρτία και ανοησία. Ο καθένας μας δύναται βιάζοντας και σταυρώνοντας τον εαυτό του να απαλλαγεί από την συνήθεια και να σωθεί, έστω και αν έφτασε στον έσχατο βαθμό ευτελισμού και αποκτήνωσης. Στύλος πύρινος προς μίμηση είναι αυτή η αγία πού μας προσκαλεί σε μετάνοια.
Εξετάζοντας, λοιπόν αδελφοί μου , όλα τα παραπάνω καλούμαστε να πάρουμε την μεγάλη απόφαση. Ο Χριστός μας καλεί τώρα στην εσχατιά της νηστείας, όχι απλά να βιώσουμε και να δούμε, αλλά να συσταυρωθούμε και να συναναστηθούμε με αυτόν κατά το τροπάριο της Μεγάλης Δευτέρας. Το Πάσχα είναι ένα πέρασμα σε άλλη ποιότητα ζωής, μία κρίση του ίδιου του εαυτού μας. Πολλοί από μας έχουν προσέλθει ήδη στο μυστήριο της εξομολόγησης και νιώθουν τακτοποιημένοι. Γνωρίζουν όμως οι ίδιοι αν φέρουν μέσα τους δείγματα αλλαγής και πνεύμα μετανοίας; Είναι εντάξει με την συνείδηση τους; Ομοιάζουν στον καινούριο εν Χριστώ άνθρωπο; Ας εξετάσει ο καθένας μας τον εαυτό του και ας τον ελέγχξει και ας ζητήσει από τον Θεό με πνεύμα γνήσιας και όχι εξωτερικής μετάνοιας να τον ελεήσει. Άλλοι πάλι δεν προσήλθαν στην εξομολόγηση, είτε από φόβο ή αδιαφορία ή από άγνοια. Ας μην αμελήσουν και ας μην απελπίζονται,. Φιλότιμος γαρ ο Κύριος, αναπαύει τον της πρώτης ώρας καθώς και τον της εσχάτης.
Ας προσέλθουμε όλοι στο λουτρό των δακρύων , στο δρόμο της μετάνοιας, αδελφοί. Η Εκκλησία μας μάς καλεί να κερδήσουμε το μεγάλο στοίχημα: την εν Χριστώ ανακαίνιση μας. Μπορούμε και δυνάμεθα. Και τότε αξίως ας προσέλθουμε στο δεσποτικό δείπνο κεκαθαρμέναις διανοίαις την αγία νύχτα της αναστάσεως.
Καλή ανάσταση
Τρίτη 16 Απριλίου 2013
Άγχος και σωματικοί πόνοι
Το άγχος και η κατάθλιψη εμφανίζονται όταν υπάρχουν πιεστικές συνθήκες ζωής ή ως αποτέλεσμα γεγονότος που αλλάζει την καθημερινότητα του ατόμου.Κατά τη διάρκεια της ψυχικής διαταραχής εμφανίζονται συχνά σωματικά συμπτώματα. Συγκεκριμένα αυξάνεται ο ρυθμός της αναπνοής, επιταχύνεται η κυκλοφορία, εκκρίνονται κατεχολαμίνες και κορτικοειδή, διεγείρεται το συμπαθητικό νευρικό σύστημα, με αποτέλεσμα όταν οι σωματικές αυτές προσαρμογές υπερβούν μια συγκεκριμένη ουδό, να εμφανίζονται σωματικά συμπτώματα.
Τα σωματικά συμπτώματα του άγχους, όπως γράφει το iatronet.gr, μπορεί να είναι πολλαπλά (π.χ. παλμοί, πόνος στο στήθος, αυξημένη αρτηριακή πίεση, διαταραχές κενώσεων, πονοκέφαλος, ζάλη, η αδυναμία αναπνοής, αϋπνία).
Υπό την επήρεια του άγχους, πόνοι στο σώμα είναι συχνό σύμπτωμα. Ορισμένες φορές είναι τόσο επίμονοι που υποβαθμίζεται σοβαρά η επαγγελματική και προσωπική ζωή του πάσχοντα. Υπό την επήρεια του άγχους στις υφιστάμενες συνθήκες επιτάχυνσης της κυκλοφορίας και του μεταβολισμού εμφανίζεται αύξηση των απαιτήσεων των μυών σε οξυγόνο και γενικευμένη επιτάχυνση ποικίλων μεταβολικών αντιδράσεων με αποτέλεσμα την πυροδότηση μυικών σπασμών που προκαλούν πόνο.
Η υπερέκκριση γαστρικών υγρών, η ανωμαλία στην κινητικότητα του διαφράγματος και του γαστρεντερικού σωλήνα, η αλλοίωση ποικίλων νευροφυτικών αντανακλαστικών που προκαλούνται από ορμόνες του stress επιδεινώνουν την κατάσταση.
Ο ρόλος του ειδικού παθολόγου αφορά:
Την ενίσχυση των μυϊκών ιστών, η λειτουργία των οποίων βλάπτεται από την ψυχολογική διαταραχή με αγωγή συμπληρωματική τυχόν επιβαλλόμενης ψυχιατρικής θεραπείας.
Τη χρήση μεθόδων ολιστικής και εναλλακτικής ιατρικής σε περιπτώσεις ατόμων που κινδυνεύουν από τις σωματικές παρενέργειες της ψυχιατρικής θεραπείας, δεν θέλουν να λάβουν ψυχοτρόπα φάρμακα ή λόγω νεαρού της ηλικίας και ηπιότητας της διαταραχής επιδιώκεται η αποφυγή εξάρτησης από ψυχοφάρμακα. Τον αποκλεισμό υποκείμενης οργανικής παθολογίας.
Τρίτη 9 Απριλίου 2013
elenaell: Θεωρίες Μάθησης
elenaell: Θεωρίες Μάθησης: 'Έπεσα πριν λίγο πάνω στο παρακάτω infographic. 1η αντίδραση: βρε βρε βρε! Τι γίνεται εδώ; πού τις θυμήθηκαμε; 2η αντίδραση: Τι νέο κυ...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)